Приказивање постова са ознаком Jaroslav Seifert. Прикажи све постове
Приказивање постова са ознаком Jaroslav Seifert. Прикажи све постове

уторак, 24. мај 2016.

Јарослав Сајферт: ПЕСМА О ЖЕНАМА

ПЕСМА О ЖЕНАМА

Рекли су ми
Запамти добро,
Нема веће страсти
На свету од љубави.

Можда је тако.

И убијање је страст
И очигледно има оних
Који су не без
Задовољства убијали.

Можда је тако.

Рат се завршава.
Ко још у овом тренутку
Размишља о тако
Тужним стварима.

Можда, ја.

Тек да су жене
Опслуживале топове
На свет би падале
Само руже.

Можда је тако.
А можда, и није.

Јарослав Сајферт
/Пријевод с чешког Лепота Кузмановић/

Фотографије: Мирослав Б. Душанић

среда, 12. фебруар 2014.

Jaroslav Seifert: Lied

* 23. September 1901  † 11. Januar 1986
Lied

Mit weißem tüchlein winkt,
wer abschied nimmt,
etwas geht mit jedem tag zu ende,
etwas wunderbares geht zu ende.


Die taube kehrt, der botschaft botin,
windauf, windab nach haus zurück;
mit und ohne hoffnung kehren
ewig wir nach haus zurück.


Lächle mit verweinten augen,
das tüchlein, ach, verwahr es,
mit jedem tag beginnt etwas,
beginnt etwas wunderbares.


(1928-1929)

Jaroslav Seifert

Мирослав Б. Душанић

четвртак, 5. април 2012.

Jaroslav Seifert: Verse

ISBN-10: 3-421-05255-7
Verse

Trotz der Gnade des Sehens
so blind
trotz der Gabe des Hörens
so taub

Im Wind ein Blatt in der Hoffnung ein Trug
im Netz ein Star in der Kehle ein Schrei’n
im Regen ein Lied in der Rose ein Wurm
in den Worten Blut in der Liebe allein

Trotz der Gnade des Sehens
so blind
trotz der Gabe des Hörens
so taub 

Jaroslav Seifert

субота, 3. децембар 2011.

Jaroslav Seifert: Das demütigste Gedicht


Das demütigste Gedicht

Auf einem hohen Berg, wo er zur Stadt sich neigt
mit ausgebreiteten Armen
steh ich, ein Prophet, der den Weg zeigt
und den Ärmsten ihr glorreiches Morgen
ich bin ein Weiser, der Rat weiß in Sorgen
in der Hand die Blume, die nie verwelkt
ich bin, der im Umsturz als erster schießt
der erste auch, der sein Blut vergießt
und niederkniet vor allen, die Verwundeten zu verbinden
wundertätig wie Gott,
mächtig wie Gott,
ich bin mehr,
noch viel mehr
und doch, bitte sehr
nur der um die Gunst der Menge demütig winselnde
Dichter
Jaroslav Seifert.

Jaroslav Seifert
/Übersetzt von Richard Pietraß/